recepta
recepta is a Latin form of recipio, meaning “take back, receive; recover”. It is the perfect passive participle ablative singular feminine.
Found 133 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.10.1: [Mosa profluit ex monte Vosego, qui est in finibus Lingonum, et parte quadam ex Rheno recepta, quae appellatur Vacalus insulam efficit Batavorum, in Oceanum influit
Pliny the Younger, Epistulae 6.22.2: … multis flagitiis deprehendisset, Caesari scripsit. Atticinus flagitiis addidit, ut quem deceperat accusaret. Recepta cognitio est; fui in consilio. Egit uterque pro se, egit autem carptim et , quo genere veritas statim ostendi …
All forms of recipio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.