re

re is a Latin form of res, meaning “thing, matter, affair; fact; property”. It is the ablative singular feminine noun.

Found 4,231 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.12.7: Qua in re Caesar non solum publicas, sed etiam privatas iniurias ultus est, quod eius soceri L. Pisonis avum, L. Pisonem legatum, Tigurini eodem proelio quo Cassium interfecerant.

Cicero, In C. Verrem 2.3.187: … in isdem flagitiis mecvm et in legatione et in praetvra et hic in Sicilia versatvs es, ob eas res te, qvoniam re̵ locvpletavi, hoc anvlo avreo dono? vera haec fuisset oratio; neque enim iste anulus aureus abs te datus istum …

Cicero, Letters to Atticus 12.6.3: Chremés, tantumne ab ré tua est otí tibi, ut etiam Oratorem legas? macte virtute! mihi quidem gratum est et erit gratius si non modo in tuis libris sed etiam in aliorum per librarios tuos Aristophanem reposueris pro Eupoli.

All forms of res (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.