raro
raro is a Latin form of rarus, meaning “scattered, far apart; few, rare; (raro) seldom”. It is the ablative singular masculine adjective.
Found 179 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 38: in hoc tanto, tam atroci, tam singulari maleficio, quod ita raro exstitit ut, si quando auditum sit, portenti ac prodigi simile numeretur, quibus tandem tu, C. Gaii Eruci, ar …
Seneca the Younger, Epistulae 3.29.1: De Marcellino nostro quaeris et vis scire, quid agat. Raro ad nos venit, non ulla alia ex causa quam quod audire verum timet, a quo periculo iam abest. Nulli enim nisi …
All forms of rarus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.