quievit
quievit is a Latin form of quiesco, meaning “rest, keep quiet; sleep; cease”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro A. Cluentio 163: … ius bona teneat habitus. est hic Ennius egens quidam calumniator, mercennarius Oppianici, qui permultos annos quievit; deinde aliquando cum servis habiti furti egit, nuper ab ipso habito petere coepit. hic illo privato iudicio, …
Suetonius, Otho 11.2: … duos pugiones et explorata utriusque acie, cum alterum puluino subdidisset, foribus adopertis artissimo somno quieuit. et circa lucem demum expergefactus uno se traiecit ictu infra laeuam papillam irrumpentibusque ad primum gem …
All forms of quiesco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.