Socratos Sign in

pulchrius

pulchrius is a Latin form of pulcher, meaning “beautiful, handsome; fine, noble, glorious”. It is the comparative adjective or nominative singular neuter comparative adjective or vocative singular neuter comparative adjective or accusative singular neuter comparative adjective.

Found 47 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.4.94: … d illos et religiosum. ibi est ex aere simulacrum ipsius Herculis, quo non facile dixerim quicquam me vidisse pulchrius—tametsi non tam multum in istis rebus intellego quam multa vidi—usque eo, iudices, ut rictum eius ac mentum p …

Plautus, Aulularia 3.1.413: neque lígna ego usquam gentium praebéri vidi púlchrius,

All forms of pulcher (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.