pulchre
pulchre is a Latin form of pulcher, meaning “beautiful, handsome; fine, noble, glorious”. It is the adverb.
Found 87 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro A. Cluentio 72: … dacio factus quique ea vitia quae ab natura habebat etiam studio atque artificio quodam malitiae condivisset, pulchre adseverat sese ab Oppianico destitutum atque hoc addit testimoni, sua illum sententia, cum palam omnes laturi …
Catullus, Carmina lyrics.57.1: Pulchre convenit improbis cinaedis,
Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1054: age, mí Achilles, fiat quód te oro, serva íllam pulchram púlchre,
All forms of pulcher (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.