Socratos Sign in

publicum

publicum is a Latin form of publicus, meaning “public, of the people or state”. It is the accusative singular neuter adjective or nominative singular neuter adjective.

Found 315 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.28.3: Hoc se labore durant adulescentes atque hoc genere venationis exercent, et qui plurimos ex his interfecerunt, relatis in publicum cornibus, quae sint testimonio, magnam ferunt laudem.

Cicero, In C. Verrem 2.3.83: … Docimo tantundem publice accipere; id quod ex Acestensium publico testimonio cognoscite. recita. testmionivm pvblicum. Audistis quanti decumas acceperit a Docimo civitas, tritici modium v et accessionem: cognoscite nunc quanti …

Plautus, Trinummus 2.2.287: sacrúm profanum, públicum privátum habent, hiúlca gens.

All forms of publicus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.