Socratos Sign in

publicis

publicis is a Latin form of publicus, meaning “public, of the people or state”. It is the ablative plural feminine adjective or dative plural neuter adjective or ablative plural neuter adjective.

Found 287 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.13.5: Nam fere de omnibus controversiis publicis privatisque constituunt, et, si quod est admissum facinus, si caedes facta, si de hereditate, de finibus controversia est, idem decernunt, praemia poenasque constituunt;

Cicero, In C. Verrem 2.3.85: … nsium, deinde quem ad modum nummi Valentio sint dati. testimonivm pvblicvm. qvo modo solvtvm sit, ex litteris pvblicis. etiamne haec tam parva civitas, tam procul a manibus tuis atque a conspectu remota, seiuncta a Sicilia, in i …

Aulus Gellius, Noctes Atticae 4.14.1: CUM librum IX. Atei Capitonis Coniectaneorum legeremus, qui inscriptus est De Iudiciis Publicis, decretum tribunorum visum est gravitatis antiquae plenum.

All forms of publicus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.