publicam

publicam is a Latin form of publicus, meaning “public, of the people or state”. It is the accusative singular feminine adjective.

Found 1,052 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.20.1: Quae civitates commodius suam rem publicam administrare existimantur, habent legibus sanctum, si quis quid de re publica a finitimis rumore aut fama acceperit, uti ad magistratum deferat neve cum quo alio communicet,

Cicero, Letters to his Friends 7.6.1: … satissimis persuasit ne sibi vitio illae verterent, quod abesset a patria; nam Múlti suam rem béne gessere et públicam patriá procul; Múlti, qui domi aétatem agerent, própterea sunt ímprobati. quo in numero tu certe fuisses, nis …

Cicero, Pro P. Sestio 120: … e potuissem? summi enim poetae ingenium non solum arte sua, sed etiam dolore exprimebat. qua enim vi: quí rem publicám certo animo adiúverit, státuerit, steterít cum Achivis— vobiscum me stetisse dicebat, vestros ordines demonst …

All forms of publicus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.