publicae
publicae is a Latin form of publicus, meaning “public, of the people or state”. It is the genitive singular feminine adjective or dative singular feminine adjective.
Found 1,637 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.20.5: … us dextram prendit; consolatus rogat finem orandi faciat; tanti eius apud se gratiam esse ostendit uti et rei publicae iniuriam et suum dolorem eius voluntati ac precibus condonet. Dumnorigem ad se vocat, fratrem adhibet; quae i …
Cicero, De Haruspicum Responso In P. Clodium 60: qua re, id quod extremum est in haruspicum responso, providete ne rei pvblicae statvs commvtetvr; etenim vix haec, si undique fulciamus iam labefacta, vix, inquam, nixa in omnium nostrum u …
Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 3.2.17: … publicam oppressam teneret palamque dictitaret interempto senatu omnia per plebem agi debere, in aedem Fidei Publicae conuocati patres conscripti a consule Mucio Scaeuola quidnam in tali tempestate faciendum esset deliberabant, …
All forms of publicus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.