prudentem
prudentem is a Latin form of prudens, meaning “knowing, foreseeing; wise, sensible, prudent; skilled”. It is the accusative singular masculine adjective or accusative singular feminine adjective.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.17: … ob rem novam legem te in decumis statuisse non miror, hominem in edictis praetoriis, in censoriis legibus tam prudentem, tam exercitatum,—non, inquam, miror te aliquid excogitasse; sed quod tua sponte iniussu populi sine senatus …
Cicero, De Republica 2.67: quem iam dudum quaero et ad quem cupio pervenire. Prudentem fortasse quaeris? Tum ille: Istum ipsum. Est tibi ex eis ipsis, qui adsunt, bella copia, vel ut a te ipso ord …
All forms of prudens (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.