proximum
proximum is a Latin form of propior, meaning “nearer”. It is the accusative singular masculine superlative adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective or accusative singular masculine noun.
It can also be a form of proximus, “nearest, next”.
Found 221 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.6.3: Extremum oppidum Allobrogum est proximumque Helvetiorum finibus Genava. Ex eo oppido pons ad Helvetios pertinet. Allobrogibus sese vel persuasuros, qu …
Cicero, De Natura Deorum 2.73: Proximum est ut doceam deorum providentia mundum administrari. magnus sane locus est et a vestris Cotta vexatus, ac ni …
Plautus, Pseudolus 5.1.1258: deis próximum esse árbitror.
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.