provisum
provisum is a Latin form of provideo, meaning “foresee; provide (for), take care; (providentia) foresight”. It is the perfect passive participle accusative singular neuter or perfect passive participle nominative singular neuter.
Found 59 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 3.3.1: … neque opus hibernorum munitionesque plene essent perfectae neque de frumento reliquoque commeatu satis esset provisum quod deditione facta obsidibusque acceptis nihil de bello timendum existimaverat, consilio celeriter convocat …
Suetonius, Divus Augustus 10.1: … uunculi uindicare tuerique acta, confestim ut Apollonia rediit, Brutum Cassiumque et ui necopinantis et, quia prouisum periculum subterfugerant, legibus adgredi reosque caedis absentis deferre statuit. ludos autem uictoriae Caes …
Pliny the Younger, Epistulae 3.9.6: Nihilo minus Baetica etiam in defuncti accusatione perstabat. Provisum hoc legibus, intermissum tamen et post longam intercapedinem tunc reductum. Addiderunt Baetici, quod simul socios ministrosque Classici detulerunt, nominatimque in eos inquisitionem postulaverunt.
All forms of provideo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.