provectus
provectus is a Latin form of proveho, meaning “carry forward; (pass.) advance, sail out”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.8.2: … egionibus et pari numero equitum, quem in continenti reliquerat, ad solis occasum naves solvit et leni Africo provectus media circiter nocte vento intermisso cursum non tenuit, et longius delatus aestu orta luce sub sinistra Brit …
Livy, Ab urbe condita 23.47.2: permissu eius arma extemplo cepit, prouectusque ante stationes equo Tauream nomine compellauit congredique ubi uellet iussit.
All forms of proveho (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.