prospexit
prospexit is a Latin form of prospicio, meaning “look out, see in front; foresee; provide for (+dat.)”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.35: … nciret militaris imperii disciplinam exercitumque in gravissimo bello animadversionis metu contineret, saluti prospexit civium, qua intellegebat contineri suam.
Lucan, Civil War 7.199: Prospexitque polos: seu lumen in aethere moestum
All forms of prospicio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.