prosequitur
prosequitur is a Latin form of prosequor, meaning “follow, escort; pursue; describe, honor (with)”. It is the 3rd person singular present passive indicative.
Found 47 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.73: iste iratus hominem verbis vehementioribus prosequitur, atque ei gravius etiam minari coepit quod in se tantum crimen invidiamque conflaret. Minucius, qui Syracusis …
Vergil, Aeneid 2.107: Prosequitur pavitans, et ficto pectore fatur:
All forms of prosequor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.