proprie
proprie is a Latin form of proprius, meaning “one's own, particular, special; characteristic; permanent”. It is the vocative singular neuter adjective or vocative singular masculine adjective.
Found 163 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Flacco 5: … alutem strangulatos maluit dicere. quid sibi meus necessarius caetra voluit? quid vero Decianus? vtinam esset proprie mea! senatus igitur magna ex parte di, inquam, immortales Lentulum externum cum domestica vita naturaque cons …
Cicero, Partitiones Oratoriae 3: … n quaestionem. In quo est ipsa vis? In rebus et in verbis. Sed et res et verba invenienda sunt et conlocanda. Proprie autem in rebus invenire, in verbis eloqui dicitur. Conlocare autem, etsi est commune, tamen ad inveniendum re …
All forms of proprius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.