propriae
propriae is a Latin form of proprius, meaning “one's own, particular, special; characteristic; permanent”. It is the nominative plural feminine adjective or vocative plural feminine adjective or dative singular feminine adjective or genitive singular feminine adjective.
Found 50 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro M. Marcello 6: … iora. nam bellicas laudes solent quidam extenuare verbis easque detrahere ducibus, communicare cum multis, ne propriae sint imperatorum. et certe in armis militum virtus, locorum opportunitas, auxilia sociorum, classes, commeatu …
Phaedrus, Fabulae appendix.4.15: Propriae videri voluit artis gloriam.
All forms of proprius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.