Socratos Sign in

propria

propria is a Latin form of proprius, meaning “one's own, particular, special; characteristic; permanent”. It is the ablative singular feminine adjective.

Found 279 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 21: … Sex. Rosci, hominis studiosissimi nobilitatis; manceps fit Chrysogonus; tria praedia vel nobilissima Capitoni propria traduntur, quae hodie possidet; in reliquas omnis fortunas iste T. Titus Roscius nomine Chrysogoni, quem ad m …

Seneca the Younger, Epistulae 4.41.7: … quae tulit, adminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent? Propria virtus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam formosam habet et …

All forms of proprius (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.