promptu
promptu is a Latin form of promptus, meaning “ready, prepared; quick; (in promptu) at hand, visible”. It is the ablative singular masculine noun.
Found 60 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.119: … us, hic Stoicorum more nos vexat. Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius. nam haec ipsa mihi erunt in promptu, quae modo audivi, nec ante aggrediar, quam te ab istis, quos dicis, instructum videro. Quae cum essent dicta …
Aulus Gellius, Noctes Atticae 2.29.20.1: Hóc erit tibi árgumentum sémper in promptú situm:
All forms of promptus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.