profectus
profectus is a Latin form of proficiscor, meaning “set out, depart”. It is the perfect deponent participle nominative singular masculine or perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 690 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.12.2: … sse, quartam vero partem citra flumen Ararim reliquam esse, de tertia vigilia cum legionibus tribus e castris profectus ad eam partem pervenit quae nondum flumen transierat.
Tacitus, Historiae 5.23: Profectus Novaesium Bonnamque ad visenda castra, quae hiematuris legionibus erigebantur, navibus remeabat disiecto agmi …
All forms of proficiscor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.