prodigia
prodigia is a Latin form of prodigium, meaning “portent, omen, prodigy; monster”. It is the accusative plural neuter noun or nominative plural neuter noun.
Found 93 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.107: … untur deorum, mira quaedam tota Sicilia privatim ac publice religio est Cereris Hennensis. etenim multa saepe prodigia vim eius numenque declarant; multis saepe in difficillimis rebus praesens auxilium eius oblatum est, ut haec …
Tacitus, Historiae 1.88: Prodigia insuper terrebant diversis auctoribus vulgata: in vestibulo Capitolii omissas habenas bigae, cui Victoria ins …
All forms of prodigium (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.