procuratores
procuratores is a Latin form of procurator, meaning “manager, agent; procurator (imperial official)”. It is the accusative plural masculine noun or nominative plural masculine noun or vocative plural masculine noun.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.59: … t. ostendit enim novo modo, si quis quid de absente peteret, se auditurum. adeunt Bidini, petunt hereditatem; procuratores postulant ut se ad leges suas reiciat aut ex lege Rupilia dicam scribi iubeat. adversarii non audebant contra …
Jerome, Epistolae 52.16: … asi non habentes, cur virginem cogit, ut nubat? Qui de monogamia sacerdos est, quare viduam hortatur, ut sit? Procuratores et dispensatores domorum alienarum atque villarum quomodo esse possunt, qui proprias iubentur contemnere facu …
All forms of procurator (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.