probum
probum is a Latin form of probus, meaning “good, honest, upright; (probe) well, properly”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 37 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Officiis 2.70: … pulentum fortunatumque defenderis, in uno illo aut, si forte, in liberis eius manet gratia; sin autem inopem, probum tamen et modestum, omnes non improbi humiles, quae magna in populo multitudo est, praesidium sibi paratum vid …
Pliny the Younger, Epistulae 3.9.12: … ia socii ministrique probari nisi illo nocente non poterant. Ex quibus duos statim Classico iunximus, Baebium Probum et Fabium Hispanum, utrumque gratia, Hispanum etiam facundia validum. Et circa Classicum quidem brevis et exp …
All forms of probus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.