probavit
probavit is a Latin form of probo, meaning “approve; prove, test”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro Q. Ligario 2: … la belli suspicio, legatus in Africam C. Considio profectus est, qua in legatione et civibus et sociis ita se probavit ut decedens Considius provincia satis facere hominibus non posset, si quemquam alium provinciae praefecisset. …
Suetonius, Divus Augustus 62.2: … tatem eius,' ac statim Liuiam Drusillam matrimonio Tiberi Neronis et quidem praegnantem abduxit dilexitque et probauit unice ac perseueranter.
All forms of probo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.