probatus
probatus is a Latin form of probo, meaning “approve; prove, test”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.51: … iorum; suscipe causam severitatis, integritatis, fidei, religionis; suscipe causam senatus, ut is hoc iudicio probatus cum populo Romano et in laude et in gratia esse possit. cogita, quo loco sis, quid dare populo Romano, quid r …
All forms of probo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.