principis

principis is a Latin form of princeps, meaning “leading man, chief; first; emperor”. It is the genitive singular masculine adjective.

Found 337 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Philippicae 8.29: O di immortales! quam magnum est personam in re publica tueri principis! quae non animis solum debet sed etiam oculis servire civium. domum recipere legatum hostium, in cubiculum ad …

Seneca the Younger, De Clementia 1.21.1: Ultio duas praestare res solet : aut solacium adfert ei, qui accepit iniuriam, aut in reliquum securitatem. Principis maior est fortuna, quam ut solacio egeat, manifestiorque vis, quam ut alieno malo opinionem sibi virium quaer …

All forms of princeps (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.