principatum
principatum is a Latin form of principatus, meaning “first place, leadership; rule, the principate (rule of the emperor)”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 61 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.3.4: itemque Dumnorigi Haeduo, fratri Diviciaci, qui eo tempore principatum in civitate obtinebat ac maxime plebi acceptus erat, ut idem conaretur persuadet eique filiam suam in matrimonium dat.
Suetonius, Tiberius 24.1: Principatum, quamuis neque occupare confestim neque agere dubitasset, et statione militum, hoc est ui et specie dominatio …
All forms of principatus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.