primum

primum is a Latin form of primus, meaning “first, foremost”. It is the adverb or nominative singular neuter adjective or nominative singular neuter numeral or accusative singular masculine adjective.

Found 3,515 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.15.3: Ita dies circiter XV iter fecerunt uti inter novissimum hostium agmen et nostrum primum non amplius quinis aut senis milibus passuum interesset.

Caesar, De Bello Civili 1.74: … um facultatem vulgo procedunt, et quem quisque in castris notum aut municipem habebat conquirit atque evocat. Primum agunt gratias omnibus, quod sibi perterritis pridie pepercissent: eorum se beneficio vivere. Deinde de impera …

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.67: … uid accidit, obduruisseque iam sese contra fortunam arbitrantur, ut ille apud Euripidem: Si míhi nunc tristis prímum inluxissét dies Nec tam aérumnoso návigavissém salo, Essét dolendi caúsa, ut iniecto éculei Frenó repente tác …

All forms of primus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.