prima
prima is a Latin form of primus, meaning “first, foremost”. It is the nominative singular feminine adjective or nominative singular feminine numeral or ablative singular feminine adjective or accusative plural neuter numeral.
Found 1,624 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.22.1: Prima luce, cum summus mons a [Lucio] Labieno teneretur, ipse ab hostium castris non longius mille et quingentis passibus abesset neque, ut postea ex captivis comperit, aut ipsius adventus aut Labieni cognitus esset,
Augustine, Confessiones 11.35: … eus creator omnium: uersus iste octo syllabarum breuibus et longis alternat syllabis: quattuor itaque breues, prjma, tertia, quinta, septima, simplae sunt ad quattuor longas, secundam, quartam, sextam, octauam. hae singulae a …
All forms of primus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.