praefectum

praefectum is a Latin form of praeficio, meaning “put in charge of, place in command (+acc. and dat.); (praefectus) commander, prefect”. It is the perfect passive participle accusative singular masculine.

Found 130 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.48.3: … , ne sua vulnera per fidem imposita paterentur impunita, conversoque equo se a ceteris incautius permittit in praefectum.

Aulus Gellius, Noctes Atticae 14.8.1: PRAEFECTUM urbi Latinarum causa relictum senatum habere posse Iunius negat, quoniam ne senator quidem sit neque ius habeat sententiae dicendae, cum ex ea aetate praefectus fiat quae non sit senatoria.

Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 6.4.24: Praefectum Tapurorum gentis, Phradatem, adduxerant: hic quoque in fidem receptus multis exemplo fuit experiendi clementiam regis.

All forms of praeficio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.