praeclarum
praeclarum is a Latin form of praeclarus, meaning “very bright; splendid, excellent, famous”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 89 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 101: … isse; quod aiunt illum Sex. Roscio intentasse et minitatum esse se omnia illa pro testimonio esse dicturum. O praeclarum testem, iudices! o gravitatem dignam exspectatione! o vitam honestam atque eius modi ut libentibus animis ad …
Cicero, De Officiis 1.63: Praeclarum igitur illud Platonis: Non, inquit, solum scientia, quae est remota ab iustitia, calliditas potius quam sapie …
Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1042: hominém tam pulchrum et praéclarum virtute et forma et factis.
All forms of praeclarus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.