praeclara

praeclara is a Latin form of praeclarus, meaning “very bright; splendid, excellent, famous”. It is the nominative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or nominative singular feminine adjective.

Found 157 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.93: … us factus est, redditi alii alii etiam nunc retinentur; peculia omnium vicariique retinentur. haec est istius praeclara tutela. en cui tuos liberos committas, en memoriam mortui sodalis, en metum vivorum existimationis! cum tibi …

Cicero, De Divinatione 1.77: … si ne postea quidem pulli pascerentur, quid faciendum censeret. cum ille quiescendum respondisset, Flaminius: Praeclara vero auspicia, si esurientibus pullis res geri poterit, saturis nihil geretur! Itaque signa convelli et se se …

All forms of praeclarus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.