praecipuum
praecipuum is a Latin form of praecipuus, meaning “special, particular, chief; (praecipue) especially”. It is the accusative singular masculine adjective.
Found 110 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.130: … iciliam obtineret, cum ab omnibus non solum, id quod commune est, propter imperium, sed etiam, id quod istius praecipuum est, propter crudelitatem metueretur, miliens audivit, cum eius animum ad persequendum non neglegentia tardar …
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 4.3.10: Praecipuum auxilium erat, qui procul hostium conspectu subibant aquam occultoque lapsu ad molem usque penetrabant, falci …
All forms of praecipuus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.