praecipiunt

praecipiunt is a Latin form of praecipio, meaning “instruct, order; take beforehand”. It is the 3rd person plural present active indicative.

Found 26 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 5.94: … , permansisset, credo, in sententia, qui dolorem malum dicunt esse, de asperitate autem eius fortiter ferenda praecipiunt eadem, quae Stoici. Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit; erat en …

Seneca the Younger, De Beneficiis 2.9.1: Praecipiunt itaque omnes auctores sapientiae quaedam beneficia palam danda, quaedam secreto. Palam, quae consequi gloriosum, ut militaria dona, ut honores et quidquid aliud notitia pulchrius fit;

All forms of praecipio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.