Socratos Sign in

potissimum

potissimum is a Latin form of potis, meaning “able, capable”. It is the nominative singular neuter superlative adjective or vocative singular neuter superlative adjective or accusative singular neuter superlative adjective or accusative singular masculine superlative adjective.

Found 354 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.27.3: Fabius, etsi nondum in conspectum venerat hostibus neque se Caninio coniunxerat, tamen doctus ab eis qui locorum noverant naturam potissimum credidit hostes perterritos eum locum, quem petebant, petituros.

Cicero, In C. Verrem 2.1.117: … menti obsignatae non minvs mvltis sign is qvam e lege oportet ad me proferentvr, se cvndvm tabvlas testamenti potissimvm possessionem dabo. hoc translaticium est: sequi illud oportet, si tabvlae testamenti non proferentvr. quid ai …

Terence, Andria 2.6.454: Potissimum nunc? et, quod dicendum hic siet,

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.