Socratos Sign in

postremum

postremum is a Latin form of posterus, meaning “following, next; (pl.) descendants”. It is the nominative singular neuter superlative adjective.

Found 92 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.43.4: Cum pertinaciter resisterent oppidani, magna etiam parte amissa siti suorum in sententia permanerent, ad postremum cuniculis venae fontis intercisae sunt atque aversae.

Apuleius, Metamorphoses 9.41: … num contendit: contra commilitones ibi nec uspiam illum delitescere adiurantes genium principis contendebant. Postremum magistratibus placuit obstinate denegantem scrutinio detegere; immissis itaque lictoribus ceterisque publicis …

All forms of posterus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.