postrema
postrema is a Latin form of posterus, meaning “following, next; (pl.) descendants”.
It can also be a form of postremo, “finally, lastly”. It is the adverb or nominative plural neuter adjective or vocative plural neuter adjective.
Found 58 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.119: … um est et complures aedes sacrae, coliturque ea pars et habitatur frequentissime. quarta autem est quae, quia postrema coaedificata est, Neapolis nominatur; quam ad summam theatrum maximum, praeterea duo templa sunt egregia, Cer …
Aulus Gellius, Noctes Atticae 2.24.14: Postrema lex Iulialulia ad populum pervenit Caesare Augusto imperante, qua profestis quidem diebus ducenti finiuntur, Kalendis, Idibus, Nonis et aliis quibusdam festis trecenti, nuptiis autem et repotiis sestertii mille.
All forms of posterus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.