possunt

possunt is a Latin form of possum, meaning “be able, can”. It is the 3rd person plural present active indicative.

Found 1,069 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 2.17.4: … ant quod Nervii antiquitus, cum equitatu nihil possent (neque enim ad hoc tempus ei rei student, sed quicquid possunt, pedestribus valent copiis), quo facilius finitimorum equitatum, si praedandi causa ad eos venissent, impedir …

Cicero, De Officiis 3.84: … t; nihil contra inutilius ei, qui id iniuste consecutus sit,invenio,cum ad veritatem coepi revocare rationem. Possunt enim cuiquam esse utiles angores, sollicitudines, diurni et nocturni metus, vita insidiarur periculorumque pl …

Cicero, De Lege Agraria 2.67: … onis? in qua scriptum fuisse aiunt: Ivgera cc in qvibvs olivetvm fieri potest, ivgera ccc vbi institvi vineae possvnt. hoc tu emes ista innumerabili pecunia quod arari aut coli possit? quod solum tam exile et macrum est quod ar …

All forms of possum (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.