plus

plus is a Latin form of multus, meaning “much, many”. It is the adverb or comparative adverb or accusative singular adjective or nominative singular adjective.

Found 2,004 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.17.1: Tum demum Liscus oratione Caesaris adductus quod antea tacuerat proponit: esse non nullos, quorum auctoritas apud plebem plurimum valeat, qui privatim plus possint quam ipsi magistratus.

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.95: … a recens est et futuri atque inpendentis torquet timor? Moriatur, inquit. Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis? si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. potius ergo illa dicantur: turp …

Cicero, Tusculanae Disputationes 4.76: … Suspíciones ínimicitiae indútiae Bellúm pax rursum! incérta haec si tu póstules Ratióne certa fácere, nihilo plús agas, Quam sí des operam, ut cúm ratione insánias. haec inconstantia mutabilitasque mentis quem non ipsa prav …

All forms of multus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.