Socratos Sign in

plurimum

plurimum is a Latin form of multus, meaning “much, many”. It is the superlative adverb.

It can also be a form of plurimus, “most, very many, very much; (plurimum) very much, most”.

Found 682 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.3.6: non esse dubium quin totius Galliae plurimum Helvetii possent; se suis copiis suoque exercitu illis regna conciliaturum confirmat.

Cicero, In C. Verrem 2.3.124: … similem futurum. at quid est tandem in quo se elaborasse dicit? recita. vt aratores, qvi reliqvi erant, qvam plvrimvm sererent. Qui reliqui? quid hoc est reliqui? quo ex bello, qua ex vastitate? quaenam in Sicilia tanta clades …

Plautus, Menaechmi 2.3.358: qui mi ést usui et plurímum prodest.

All forms of multus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.