pleraque

pleraque is a Latin form of plerusque, meaning “most, the greater part”. It is the nominative singular feminine adjective or nominative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective.

Found 252 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.12.3: Quo ex oppido cum legati ad eum venissent oratum ut sibi ignosceret suaeque vitae consuleret, ut celeritate reliquas res conficeret, qua pleraque erat consecutus, arma conferri, equos produci, obsides dari iubet.

Tacitus, Annales 1·149: … operae memor Tiberius sed alia praetendens exilium deprecatus est: quo minus senatu pelleretur non obstitit. Pleraque eorum quae rettuli quaeque referam parva forsitan et levia memoratu videri non nescius sum: sed nemo annalis …

Aulus Gellius, Noctes Atticae 16.5.1: PLERAQUE sunt vocabula quibus vulgo utimur, neque tamen liquido scimus quid ea proprie atque vere significent; sed inc …

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.