pleno
pleno is a Latin form of plenus, meaning “full”. It is the ablative singular neuter adjective.
Found 107 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.80: … us effectis cohortatus milites docuit, quantum usum haberet ad sublevandam omnium rerum inopiam potiri oppido pleno atque opulenta, simul reliquis civitatibus huius urbis exemplo inferre terrorem et id fieri celeriter, priusq …
Boethius, De consolatione philosophiae 2.M2.6: Pleno copia cornu.
All forms of plenus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.