Socratos Sign in

planius

planius is a Latin form of planus, meaning “flat, level; plain”. It is the comparative adjective or nominative singular neuter comparative adjective or vocative singular neuter comparative adjective or accusative singular neuter comparative adjective.

Found 43 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.27: … t? dixi prima actione me planum esse facturum C. Verrem HS quadringentiens contra leges abstulisse. quid? hoc planius egissem, si ita narrassem? Dio quidam fuit Halaesinus, qui, cum eius filio praetore C. Sacerdote hereditas a …

Pliny the Younger, Epistulae 8.14.23: Planius repetam. Nisi dicente sententiam eo qui relegat, illi qui puniunt capite initio statim in alia discedant, frustra postea dissentient ab eo cui paulo ante consenserint.

All forms of planus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.