planitie
planitie is a Latin form of planities, meaning “plain, level ground”. It is the ablative singular feminine noun.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.8.3: … castris ad aciem instruendam natura oportuno atque idoneo, quod is collis ubi castra posita erant paululum ex planitie editus tantum adversus in latitudinem patebat quantum loci acies instructa occupare poterat, atque ex utraque …
All forms of planities (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.