plana
plana is a Latin form of planus, meaning “flat, level; plain”. It is the nominative plural neuter adjective or vocative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or ablative singular feminine adjective.
Found 83 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.5.165: cum haec omnia quae polliceor cumulate tuis proximis plana fecero, tum istuc ipsum tenebo quod abs te mihi datur; eo contentum esse me dicam. quid enim nuper tu ipse, c …
Martial, Epigrammata 5.1.4: Plana suburbani qua cubat unda freti,
Plautus, Persa 2.2.183: Sátin haec tibi sunt plána et certa? sátin haec meministi ét tenes?
All forms of planus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.