placide
placide is a Latin form of placidus, meaning “calm, peaceful, gentle”. It is the adjective or vocative singular neuter adjective or vocative singular masculine adjective or vocative singular masculine noun.
Found 73 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 6.8.2: Quae fore suspicatus Labienus, ut omnes citra flumen eliceret, eadem usus simulatione itineris placide progrediebatur.
Plautus, Asinaria 2.2.326: Placide ergo unum quidquid rogita, ut adquiescam. non vides
Plautus, Curculio 1.3.158: Plácide egredere et sónitum prohibe fórium et crepitum cárdinum,
All forms of placidus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.