placere
placere is a Latin form of placeo, meaning “please, be agreeable (+dat.)”. It is the present active infinitive.
Found 296 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.10: … iam antea convenire non potuissent, Romae ab senatu et a populo peti debere. Interea et rei publicae et ipsis placere oportere, si uterque in contione statim iuravisset se triduo proximo exercitum dimissurum. Depositis armis au …
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 10.6.17: Neque enim unum eum adsedisse morienti, sed circumferentem oculos ex turba amicorum delegisse, cui traderet. Placere igitur, summam imperii ad Perdiccam deferri.
All forms of placeo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.