placebit
placebit is a Latin form of placeo, meaning “please, be agreeable (+dat.)”. It is the 3rd person singular future active indicative.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.5: … gimus quam hoc idem Graecum, quae autem de bene beateque vivendo a Platone disputata sunt, haec explicari non placebit Latine?
Seneca the Younger, Epistulae 1.9.9: … esse est initia inter se et exitus congruant. Qui amicus esse coepit, quia expedit, et desinet, quia expedit. Placebit aliquod pretium contra amicitiam, si ullum in illa placet praeter ipsam.
All forms of placeo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.