placebat
placebat is a Latin form of placeo, meaning “please, be agreeable (+dat.)”. It is the 3rd person singular imperfect active indicative.
Found 115 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 40: quae res igitur tantum istum furorem sex. Roscio obiecit? patri inquit non placebat. patri non placebat? quam ob causam? necesse est enim eam quoque iustam et magnam et perspicuam fuisse. nam u …
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 10.8.14: Quorum consternationem Macedones veriti in regiam coeunt, quaeque ipsorum sententia esset, exponunt. Placebat autem legatos ad equites mitti et de finienda discordia armisque ponendis.
All forms of placeo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.